ماجرای احساس حبابی

احساس حبابی

آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «احساس حبابی» را در ادامه بخوانید.

پسر عزیزم، دیشب به تاریخ ۷ ژانویه، ۱۹ دی ماه، پس از گذشت ۱۹ هفته و دو روز از بارداری ام، بالاخره من حرکات شما را در بدنم احساس کردم.

توصیفش آسان نیست. انگار چیزی شبیه به حباب، در دلم جابه جا میشود. گاهی این حباب در جایش کمی فقط باد میکند و گاهی انگار سُر میخورد و جابه جا میشود.

اول فکر میکردم، معده ام بهم ریخته تا اینکه شاپور گفت، این شما هستی که تکان میخوری. شب از این احساس غریب خوابم نبرد. انگار بدنم قادر به تمرکز برای خواب نبود و در شوک واقعه ی جدید به سر میبرد.

امروز اما حرکاتت رو دنبال میکردم و الان که حدودا بیست و چهار ساعت از اولین تجربه ام میگذرد، خوشحالم که آن احساس حبابی را دارم.

باردار بودن تا اکنون تجربه ای کاملا متفاوت بوده است. هر هفته حالت و احساس جدیدی برای ارائه داشته، گاهی خوشایند، گاهی آزاردهنده.

در همه ی این روزها نتوانستم به درک درستی از بارداری برسم و بفهمم دقیقا حال و احساس ام چطور است.

تنها چیز مسلم این است که با تمام وجود میخواستم و میخواهم که حالتان خوب باشد.

گاهی که جلوی آیینه ی قدی دست به شکمم میزنم و مثلا حس میکنم به اندازه ی کافی شاید بزرگ نیست، سریع از شاپور میپرسم: حالش خوب است؟

و او با اطمینان خاطر سرش را تکان میدهد و با آرامش میگوید: خوب است.

تایید شاپور انگار نتیجه ی بررسی همه جانبه ی سلامت شماست، خیالم راحت میشود و آرام میشوم البته فقط تا قبل از اینکه فکر و خیال دیگری بیاید.

دوست دارم آرزو کنم، برای همه ی زنانی دلشان میخواهد بارداری و مادر شدن را تجربه کنند و به نحوی شاید امکانش را ندارند. آرزو میکنم یک شب همه ی آنها از احساس غریب حبابی در شکمشان، خوابشان نبرد.