من باید یکجا دفن ت کنم

1 این قبر رو بکنم.

باید یک جا دفن ت کنم.

باید دفن کنم همه ی اون خاطراتمو باهاش. من نمیگم تو نقطه ی اول موندم. میدونم دارم میرم جلو. دارم به سمت فراموش کردن که نه، دارم به سمتی میرم که باور میکنم همه ی اون گذشته اشتباه بود، اشتباه که نه... اصلا مهم نیست به کدوم سمت. من باید کاملا بذارم کنار همه ی اون گذشته رو.

قبلا تجربه ش کردم. میدونم چه مزه ایه، چه حسی داره.

از کنار ی پارک رد میشی، اصلا میری توی پارک، روی ی نیمکت میشینی، منظره ای میبینی، خوراکی میخوری و در همون حال یادت میاد و میدونی که

قبلا با همین لباس، توی همین پارک، روی همین نیمکت، داشتی همین خوراکی را با اون میخوردی. مکث میکنی و میفهمی که تنها تفاوتش اینه که اون الان دیگه نیست.

من قبلا به چنین حسی رسیدم.

اون همه علاقه ای که بهت داشتم، اون سالهای طولانی که انتظار عشقت رو کشیدم. کهنه شدن رو قلبم. پاک کردنشون زمانبره. چشمهات، لبهات، گردنت، انگشتهات، ریش های نازک صورتت، موج جلوی موهات...اینها کم کم دارن محو میشن.

من دارم میرم جلو اما به کندی و میترسم اینقدر این زمان کند پیش بره که از دست برم.

من باید 1 دفن ت کنم.