دوست داشتن

استاد میفرمایند:
دل به عشقت آشکارا گشت/ بی دل و جان چون کنم
خیلی وقت کم است. خیلی وقت تنگ است برای فهماندن جمله ی "خیلی دوستت دارم ها!" به آنکه دوستش داریم و
و یادآوری جمله ی "بپا که دوستش داری" به خودمان.
از نظر من دوست داشتن مسئولیت سنگینی ست. وقتی کسی را دوست داریم دوست داشتنش انگار جامی بولورین می شود. ظریف و نازک. از هر طرف که به آن نگاه کنیم آن طرفش شفاف و پیداست. باید آن را در امن ترین و راحتترین جای دلمان بگذاریم. باید بگذاریم جا خوش کن توی تن مان.
وقتی کسی را دوست داریم، میدرخشد سینه ی مان از وجودش. عیار دلمان بالا میرود. لذت این درخشش را میبریم، اما باید بپاییم ه با حرکت و حرفی، نلرزانیم و ترک نیاندازیمش.