انتخاب

در دوران انتخاب تو به سر میبرم.

هنوز نمیتونم تو رو "تو" خطاب کنم. هنوز حالم خوب نیست و این آدمی که 5 ماهه دارم باهاش سر میکنم خودم نیستم. نمیدونم اگر تو با من واقعی برخورد می کردی نظرت چی می بود!

خودم هم خیلی وقت هست که خودم رو ملاقات نکردم. یادم نیست دقیقا از چه تاریخی، توی کدوم سال گمش کردم، اما.. در هر صورت این خانمی که حاج خانوم صداش میزنی، میذاریش رو تاقچه و قربون صدقه ش میری من نیستم یا حداقل یک من داغون شده ام.

داغونم. له شدم. من درست وقتی که به "تو" رسیدم زیر انبوهی از افکار منفی له شدم. من زیر خروارها خاطرات گذشته موندم، چشمهام تو رو نمیبینه، گوشهام صدات رو نمیشنوه، دستم به دستات نمیرسه. نمیشناسمت و نمیدونم اون حاج خانوم رو تاقچه کیه!